Dirty Dancing: Havana Nights
Húsmæður dagsins í dag minnast eflaust
myndarinnar Dirty Dancing með kökkinn í
hálsinum. Nú, sautján árum síðar, fá ungmeyjar
nútímans að njóta sóðalegra dansa. Að þessu
sinni er sögusviðið Havana á Kúbu um miðja
síðustu öld. Katey (Romola Garai) er nýflutt
ásamt fjölskyldu sinni frá Bandaríkjunum til
Havana. Þar kemst hún fljótlega í kynni við hinn
innfædda Javier (Diego Luno). Samband þeirra er
þó ekki litið góðum augum af samfélaginu, hvort
sem um Kúbverja eða Bandaríkjamenn er að ræða. Í
bakgrunninum krauma þjóðfélagsátökin.
Einræðisherrann Batista er enn við völd en
hallarbylting er í nánd. Tilvonandi arftaki hans
á einræðisherrastólnum, Fidel nokkur Castró,
vill ekki aðeins hrekja tilvonandi forvera sinn
af stóli, heldur hefur hann einnig horn í síðu
Bandaríkjamanna og vill flæma þá burt frá Havana.
Þrátt fyrir erfiðar aðstæðar láta Katey og
Javier ekkert komast upp á milli sín og finna
sér athvarf í dansinum. Javier leiðir hina
bandarísku Katey í allan sannleikann um erótíska
dansa eyjarskeggja. Þrátt fyrir að bera sama
nafn og forverinn frá árinu 1987 á þessi mynd
fátt annað sameiginlegt með þeirri mynd nema að
dansinn er aðalumfjöllunarefnið. Annar hópur
fólks stendur að gerð þessarar myndar og
persónurnar og sögusviðið er einnig allt annað.
Það er Guy Ferland sem leikstýrir myndinni, en
hann hefur hingað til haldið sig við
sjónvarpsþætti. Ekki verður nú sagt að hann
stimpli sig inn með eftirminnilegum hætti í
kvikmyndaheiminn. Sagan er óttalega litlaus og
klén. Reynt er að búa til acting úr mismunandi
aðstæðum þeirra Katey og Javier en það eru
frekar slappar tilraunir þrátt fyrir að þessir
tveir ólíku þjóðfélagshóchoice hafi vissulega búið
við mjög mismunandi aðstæður á þessum tíma, á
þessum stað. Þau Garai og Luna reyna þó sitt
besta, en líklega hafa þau verið valin í
hlutverkið út á danshæfileikana og útlitið
fremur en glimrandi leikhæfileika.
Dansinn er eitt af því fáa sem má teljast
sæmilega vel heppnað í myndinni, og eins er
tónlistin ágæt. Miklu meira hefði mátt leggja í
söguna og persónurnar. Það kæmi satt að segja
nokkuð á óvart ef ungar stúlkur dagsins í dag
munu hugsa með tár á hvörmum til þessarar myndar
þegar fram líða stundir.
-
Hjörleifur Pálsson